Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα πολιτικό σύστημα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα πολιτικό σύστημα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 13 Μαΐου 2012

Η φύση μισεί το κενό

Το κατεστημένο πολιτικό και κομματικό σύστημα βρίσκεται σε πανικό και προσπαθεί «να πιαστεί από τα μαλλιά του», αφού πρώτα δυσφήμησε την έννοια της εθνικής και λαϊκής κυριαρχίας και παραδόθηκε άνευ όρων στο δανεισμό, στις χρηματαγορές και τους ιδιωτικούς οίκους αξιολόγησης.

Η διεθνής κρίση, προϊόν των νεοφιλελεύθερων επιλογών και των απελευθερώσεων των τελευταίων δεκαετιών, οδηγεί μεγάλο αριθμό επιχειρήσεων στη χρεοκοπία και εκατομμύρια εργαζόμενους στην ανεργία. Την ίδια ώρα η αλαζονική και εξουσιαστική διαχείριση της κρίσης από τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις εξαναγκάζει τους πολίτες σε δυσβάσταχτα βάρη, σε απελπισία και αγανάκτηση.

Το τραπεζικό ολιγοπώλιο πέτυχε να μετατρέψει το ιδιωτικό χρέος των τραπεζών σε δημόσιο χρέος, με αποτέλεσμα το ύψος εξυπηρέτησης του δημόσιου χρέους να καθίσταται φόρος υποτέλειας των κρατών που πρέπει να πληρώσουν στον χρηματοοικονομικό κλάδο και τις μεγάλες τράπεζες.

Αυτό αποτελεί το σημείο εκκίνησης των προϋπολογισμών λιτότητας σε όλο τον κόσμο, με τις κυβερνήσεις να μην μπορούν να ανταποκριθούν μπροστά στα παγκόσμια διακυβεύματα της κρίσης.

Η Ευρώπη έχει προ πολλού απεμπολήσει το κυριαρχικό της δικαίωμα να εκδίδει χρήμα, να το διαχειρίζεται προνομιακά, να δανείζει τα κράτη – μέλη από την Κεντρική Τράπεζα, και συμπεριφέρεται

Σάββατο 12 Μαΐου 2012

Η νέα κοινωνία που έρχεται

Το μεταπολεμικό κοινωνικό κράτος, που ήταν μια μεγάλη κατάκτηση της εργατικής τάξης σε όλη την Ευρώπη, βρίσκεται σήμερα σε πλήρες αδιέξοδο. Με την αγανάκτηση, τη μελαγχολία και την απόγνωση να δίνουν αργά αλλά σταδιακά τη θέση τους στην κινητοποίηση και τον αγώνα, όλα δείχνουν ότι η κοινωνία δεν έχει τελειώσει ακόμα. Ακόμη περισσότερο οι αγώνες και οι αγωνίες για μια δικαιότερη κοινωνία από τους νέους έρχονται ξανά στο προσκήνιο.

Η λαϊκή δυσαρέσκεια για το ελληνικό και το ευρωπαϊκό πολιτικό σύστημα και η έλλειψη εμπιστοσύνης στους θεσμούς γιγαντώνονται. Το εγχώριο πολιτικό σύστημα αδυνατεί σήμερα να δώσει λύσεις για τη διέξοδο της χώρας από την κρίση και όλοι σήμερα αισθάνονται την ανεπάρκεια της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας μας και το μεγάλο έλλειμμα εκπροσώπησης στο Κοινοβούλιο.

Προσπάθησαν όλα αυτά τα χρόνια να μας πείσουν ότι οι νόμοι της οικονομίας επιβάλλονται σε μας, ότι δεν μπορούμε να επιδράσουμε στην συγκυρία και ακόμη περισσότερο να απελευθερωθούμε από τις νομοτέλειες της παγκόσμιας οικονομίας. Ακριβώς αυτοί όμως που υπερασπίζονταν αυτή την τελολογία της οικονομίας και της αυτορρύθμισης των αγορών, είναι οι αποκλειστικοί υπεύθυνοι της κρίσης που βιώνουμε.

Η χρηματοπιστωτική οικονομία διαχωρίστηκε από την πραγματική οικονομία με αποτέλεσμα να διαρραγούν οι δεσμοί της τελευταίας με την κοινωνία και να σκάσει η φούσκα