Οι εκπρόσωποι του δικομματισμού πείθουν πλέον με τον πιο κραυγαλέο τρόπο πως το πρόβλημα και η προτεραιότητα γι’ αυτούς δεν είναι πώς θα βρει το δρόμο της η χώρα και θα βγει απ’ την κρίση. Το πρόβλημα και η προτεραιότητα γι’ αυτούς είναι πώς θα σωθούν οι ίδιοι και πώς θα καθίσουν ξανά στο σβέρκο του λαού, για να τον κάνουν ξένο στην πατρίδα του και να μεγαλώσουν ακόμη περισσότερο την ομίχλη και την απόγνωση γύρω του.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα μνημόνιο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα μνημόνιο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Τρίτη 22 Μαΐου 2012
Αποφάσισαν χωρίς εμάς Προχωράμε χωρίς αυτούς
Το πολιτικό σύστημα, δηλαδή τα κόμματα εξουσίας, οι ηγεσίες τους και το πολιτικό προσωπικό τους, μετεξελίχτηκε σε ένα άγριο σύστημα νομής της εξουσίας και έθεσε την κοινωνία σε ομηρεία. Δυσφήμησαν τον πολίτη και τη χώρα, εκπέμποντας ένα μίσος εναντίον των Ελλήνων, επιμένοντας να φορτώσουν με το ζόρι επάνω τους την ευθύνη για ό, τι κακό έχει γίνει στον τόπο μας.
Ποιοι; Εκείνοι που έδιναν αφειδώς υποσχέσεις κι ανέλαβαν να νοικοκυρέψουν τον τόπο, παραδίδοντάς τον γυμνό και ανοχύρωτο στα ξένα και εγχώρια συμφέροντα των λίγων, στις τράπεζες και τους ιδιωτικούς οίκους αξιολόγησης.
Ποιοι; Εκείνοι που για τριάντα χρόνια έχουν γαντζωθεί με μανία στα έδρανα και τις υπουργικές πολυθρόνες, βάζοντας το προσωπικό βόλεμά τους πάνω απ’ τις ανάγκες και τα αιτήματα του λαού.
Και ποιοι; Αυτοί που και τώρα τολμούν να ζητούν να τους εμπιστευτεί και να τους ψηφίσει ξανά ο λαός για να τον πάνε ακόμη πιο πίσω και να βάλουν ακόμη περισσότερες θηλιές στο λαιμό του, μετατρέποντας την αποτυχία της πολιτικής τους σε εκβιασμό για τον ελληνικό λαό.
Είναι ζήτημα αξιοπρέπειας για τους Έλληνες να τους πάνε στα σπίτια τους. Είναι ζήτημα ζωής για τους Έλληνες να γκρεμίσουν τις δυναστείες και τις πυραμίδες που φτιάξανε εκείνοι και να χτίσουν επάνω στα δικά τους συντρίμμια την ελπίδα του μέλλοντος του δικού τους και των παιδιών τους. Και να στείλουν μαχητικά και αισιόδοξα το μήνυμα του λαού.
Σάββατο 19 Μαΐου 2012
Συνέντευξη στη ΓΝΩΜΗ Άρτας
ΒΑΣΙΛΗΣ ΤΣΙΡΚΑΣ
1. Η ώρα της κάλπης πλησιάζει. Ποιο πιστεύετε ότι είναι το κεντρικό διακύβευμα αυτών των εκλογών;
Τα κόμματα του Μνημονίου νοιάζονται ακόμη και τούτες τις ώρες μόνο για τη σωτηρία τους, την ενδυνάμωσή τους και τη διατήρηση της εκλογικής τους πελατείας. Δεν μπόρεσαν ή μάλλον δε θέλησαν να δουν τον πραγματικό εχθρό. Για την κυβέρνηση και την τρόικα εχθροί είναι οι μισθωτοί, οι δημόσιοι υπάλληλοι, οι συνταξιούχοι και η νεολαία. Όσοι, δηλαδή, πληρώνουν κανονικά τους φόρους τους και καλούνται να πληρώσουν ξανά και ξανά. Η κυβέρνηση, αντί να λάβει μέτρα κατά των φοροκλεπτών και φοροφυγάδων, των καρτέλ και των μονοπωλίων της αγοράς, βάλλει κατά της μισθωτής εργασίας, των εμπόρων και των μαχόμενων ελεύθερων επαγγελματιών.
Το κεντρικό ερώτημα των εκλογών αυτών είναι: μπορεί να ανατραπεί αυτή η πολιτική που εμφανίζεται δήθεν ως μονόδρομος; Γιατί τελικά τίποτα λιγότερο από την ανατροπή των πολιτικών αυτών δεν μπορεί να σταματήσει την κοινωνική και οικονομική καταστροφή της χώρας και των ανθρώπων της.
Ήδη ο κόσμος που απεγκλωβίζεται από τα δύο κόμματα εξουσίας στρέφεται προς την αριστερά. Είναι άνθρωποι που διαχωρίζουν τη θέση τους από τη νεοφιλελεύθερη μετάλλαξη του ΠΑΣΟΚ και τη μνημονιακή στροφή της ΝΔ, αντιδρώντας με συνέπεια και αξιοπρέπεια στην πολιτική των Μνημονίων. Η έξοδος από την κρίση προϋποθέτει ένα νέο συνασπισμό κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων με ισχυρή λαϊκή υποστήριξη και νομιμοποίηση, μ’ ένα θεμελιωμένο και ελπιδοφόρο σχέδιο ανασυγκρότησης της χώρας.
2. Η πρόταση του Αλέξη Τσίπρα για κοινή κάθοδο στις εκλογές των αριστερών δυνάμεων δεν ευοδώθηκε. Πώς μπορεί να προκύψει ο νέος συνασπισμός εξουσίας που προτείνετε και σε ποια προγραμματική βάση;
1. Η ώρα της κάλπης πλησιάζει. Ποιο πιστεύετε ότι είναι το κεντρικό διακύβευμα αυτών των εκλογών;
Τα κόμματα του Μνημονίου νοιάζονται ακόμη και τούτες τις ώρες μόνο για τη σωτηρία τους, την ενδυνάμωσή τους και τη διατήρηση της εκλογικής τους πελατείας. Δεν μπόρεσαν ή μάλλον δε θέλησαν να δουν τον πραγματικό εχθρό. Για την κυβέρνηση και την τρόικα εχθροί είναι οι μισθωτοί, οι δημόσιοι υπάλληλοι, οι συνταξιούχοι και η νεολαία. Όσοι, δηλαδή, πληρώνουν κανονικά τους φόρους τους και καλούνται να πληρώσουν ξανά και ξανά. Η κυβέρνηση, αντί να λάβει μέτρα κατά των φοροκλεπτών και φοροφυγάδων, των καρτέλ και των μονοπωλίων της αγοράς, βάλλει κατά της μισθωτής εργασίας, των εμπόρων και των μαχόμενων ελεύθερων επαγγελματιών.
Το κεντρικό ερώτημα των εκλογών αυτών είναι: μπορεί να ανατραπεί αυτή η πολιτική που εμφανίζεται δήθεν ως μονόδρομος; Γιατί τελικά τίποτα λιγότερο από την ανατροπή των πολιτικών αυτών δεν μπορεί να σταματήσει την κοινωνική και οικονομική καταστροφή της χώρας και των ανθρώπων της.
Ήδη ο κόσμος που απεγκλωβίζεται από τα δύο κόμματα εξουσίας στρέφεται προς την αριστερά. Είναι άνθρωποι που διαχωρίζουν τη θέση τους από τη νεοφιλελεύθερη μετάλλαξη του ΠΑΣΟΚ και τη μνημονιακή στροφή της ΝΔ, αντιδρώντας με συνέπεια και αξιοπρέπεια στην πολιτική των Μνημονίων. Η έξοδος από την κρίση προϋποθέτει ένα νέο συνασπισμό κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων με ισχυρή λαϊκή υποστήριξη και νομιμοποίηση, μ’ ένα θεμελιωμένο και ελπιδοφόρο σχέδιο ανασυγκρότησης της χώρας.
2. Η πρόταση του Αλέξη Τσίπρα για κοινή κάθοδο στις εκλογές των αριστερών δυνάμεων δεν ευοδώθηκε. Πώς μπορεί να προκύψει ο νέος συνασπισμός εξουσίας που προτείνετε και σε ποια προγραμματική βάση;
Τετάρτη 16 Μαΐου 2012
Η δίκη των μνημονίων
Πολλές γενιές και εκατομμύρια εργαζόμενοι που ουδεμία ευθύνη φέρουν για τις κερδοσκοπικές και παρασιτικές επιλογές του κεφαλαίου καλούνται σήμερα να πληρώσουν τις συνέπειες. Στην Ευρώπη η αντιμετώπιση της κρίσης αποβαίνει μοιραία και καταστροφική για την κοινωνία που βρίσκεται σε αναβρασμό και αγανάκτηση.
Ήδη η Γερμανία και η Ευρωζώνη αντί να ενισχύσουν τα εθνικά εισοδήματα και την πραγματική οικονομία, μεταθέτουν την κρίση ελλείμματος και χρέους του ιδιωτικού τομέα στο Δημόσιο, με αποτέλεσμα να καταρρέει η οικονομία, να συρρικνώνονται τα εισοδήματα και να διογκώνονται τα χρέη. Και η ελληνική κυβέρνηση ακολουθεί αυτή την καταστροφική πολιτική, μειώνοντας μισθούς και συντάξεις και καταλύοντας κοινωνικές και θεσμικές προϋποθέσεις του δημοκρατικού πολιτεύματος.
Οι οικονομικές κρίσεις επέρχονται συνήθως μετά από περιόδους διαφθοράς, διασπάθισης δημόσιου χρήματος, υπερδανεισμού και υπερβολικής συσσώρευσης κεφαλαίων. Η επικαλούμενη σπατάλη του κράτους
Ήδη η Γερμανία και η Ευρωζώνη αντί να ενισχύσουν τα εθνικά εισοδήματα και την πραγματική οικονομία, μεταθέτουν την κρίση ελλείμματος και χρέους του ιδιωτικού τομέα στο Δημόσιο, με αποτέλεσμα να καταρρέει η οικονομία, να συρρικνώνονται τα εισοδήματα και να διογκώνονται τα χρέη. Και η ελληνική κυβέρνηση ακολουθεί αυτή την καταστροφική πολιτική, μειώνοντας μισθούς και συντάξεις και καταλύοντας κοινωνικές και θεσμικές προϋποθέσεις του δημοκρατικού πολιτεύματος.
Οι οικονομικές κρίσεις επέρχονται συνήθως μετά από περιόδους διαφθοράς, διασπάθισης δημόσιου χρήματος, υπερδανεισμού και υπερβολικής συσσώρευσης κεφαλαίων. Η επικαλούμενη σπατάλη του κράτους
Δευτέρα 14 Μαΐου 2012
Η Ελλάδα της χρεοκοπίας και η χρεοκοπία του συστήματος
Η Ελλάδα βρίσκεται σε μια παρατεταμένη ηθική και πολιτική κρίση αλλά και σε υποχώρηση της διεθνούς θέσης της. Η κρίση της ελληνικής οικονομίας είναι αποτέλεσμα εξωτερικών παραγόντων και διεθνών συγκυριών αλλά και εσωτερικών διαρθρωτικών αδυναμιών. Το σημερινό πολιτικό προσωπικό νοιάζεται ακόμη και τούτες τις ώρες μόνο για τη σωτηρία του, την ενδυνάμωσή του και τη διατήρηση της εκλογικής του πελατείας.
Η κυβέρνηση μαζί με την τρόικα δεν μπόρεσαν ή μάλλον δεν θέλησαν να δουν τον πραγματικό εχθρό. Για την κυβέρνηση εχθροί είναι οι μισθωτοί, οι δημόσιοι υπάλληλοι, οι συνταξιούχοι και η νεολαία. Όσοι πληρώνουν κανονικά τους φόρους τους και καλούνται να πληρώσουν ξανά και ξανά. Η κυβέρνηση, αντί να λάβει μέτρα κατά των φοροκλεπτών και φοροφυγάδων, των καρτέλ και των μονοπωλίων της αγοράς, βάλλει κατά της μισθωτής εργασίας, των εμπόρων και των μαχόμενων ελεύθερων επαγγελματιών, αθωώνοντας τη Διαπλοκή, τις τράπεζες και τους κρατικοδίαιτους επιχειρηματίας.
Το Μνημόνιο επιτίθεται ευθέως στο κοινωνικό κράτος, στα δημοκρατικά και κοινωνικά δικαιώματα, στο Κράτος Δικαίου, στα συλλογικά δικαιώματα των εργαζομένων. Οι εργασιακές σχέσεις επέστρεψαν στην εποχή του Μεσαίωνα. Οι νέοι τιμωρούνται προκαταβολικά, μειώνοντας τους μισθούς τους πριν καν εισέλθουν στην παραγωγική διαδικασία. Η Δημοκρατία απειλείται και η Κυριαρχία αμφισβητείται εμπράκτως.
Ποιος μπορεί να πιστέψει εξάλλου ότι δήθεν η κρίση οφείλεται στο γεγονός ότι οι ιδιώτες επιχειρηματίες δεν μπορούσαν να απολύσουν όποιον και όποτε ήθελαν; Ή μήπως τώρα που μειώθηκαν οι μισθοί και οι συντάξεις και καταργήθηκε η Διαιτησία και άλλοι θεσμοί του εργατικού δικαίου, μειώθηκαν τα ελλείμματα και τα χρέη; Ανυπόστατοι εκβιασμοί και ψέματα!
Κρίση υπάρχει! Δεν οφείλεται όμως σε όσους άδικα θέτει στο στόχαστρο το Μνημόνιο. Τα υπερκέρδη των αεριτζήδων και η ασυδοσία του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου ευθύνονται για την κρίση. Και ακριβώς αυτοί οι υπαίτιοι της κρίσης βγαίνουν κερδισμένοι σήμερα. Δανειστές, τράπεζες και ιδιώτες.
Δεν είναι τυχαίο εξάλλου ότι ένα μεγάλο τμήμα της είσπραξης δημοσίων εσόδων έχει εκχωρηθεί σε μη κρατικούς φορείς και τράπεζες, προς ίδιον όφελος. Λες και ο ιδιωτικός τομέας είναι αδιάφθορος σε σχέση με τον δημόσιο τομέα, υπονομεύοντας ακόμη
Δευτέρα 9 Απριλίου 2012
Το μνημόνιο και οι πειρατές της τρόικας.
Άρθρο του Βασίλη Τσίρκα, δικηγόρου.
Η πολιτική παραμένει σήμερα καθηλωμένη μπροστά στις εξελίξεις και συνεπώς στερείται κοινωνικού και οικονομικού υποδείγματος. Η οικονομική κρίση σε συνδυασμό με την αναξιοπιστία και το αδιέξοδο του πολιτικού μας συστήματος οδηγεί την κοινωνία σε απελπισία και σε απόγνωση.
Με τη γενικότερη δυσφήμιση του κράτους και της διαχείρισης των δημόσιων πραγμάτων από τη νεοφιλελεύθερη ιδεολογία την τελευταία εικοσαετία, το πολιτικό σύστημα στροβιλίζεται στη δίνη των σκανδάλων που το ίδιο παράγει και αναπαράγει.
Μια απέραντη εθνική και πολιτική μελαγχολία διαπερνά όλους τους τομείς των δραστηριοτήτων του πολίτη, ο οποίος αναζητά μόνος του να βρει διέξοδο, να αναλύσει την κατάσταση και να αντισταθεί.
Η ανεξέλεγκτη παραβίαση των συνόρων ανάμεσα σε πολιτική και οικονομία ήλθε σαν φυσικό επακόλουθο της κυρίαρχης ιδεολογίας του νεοφιλελευθερισμού στην Ευρώπη.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)